Storytime

Personal Update

Je zult ongetwijfeld mijn afwezigheid de afgelopen weken opgemerkt hebben. Ik heb best een tijdje in dubio gestaan om wel/niet deze personal update post te schrijven. Maar aangezien ik het ook een beetje vreemd vind om zo verder te gaan met bloggen zonder enige tekst of uitleg, heb ik er toch voor gekozen om jullie het één en ander uit te leggen.

Laten we beginnen bij het begin, afgelopen 7 maart ben ik in de avond uit eten geweest met mijn zusje bij ons favoriete restaurant. Na een heel gezellige avond besloten we om nog even bij mijn zusje thuis te gaan chillen. Echter zijn we hier nooit aangekomen…

Op nog geen 100 meter van haar huis kregen wij een zwaar auto ongeluk en is de auto van mijn zusje compleet om de boom gewikkeld. Het hoe en waarom weten wij op dit moment nog niet, het enige dat ik mij van het ongeluk kan herinneren is een enorme knal en suizen in mijn oren alsof ik onder water zat.

Mijn zusje en ik raakten allebei zwaar gewond, mijn zusje en ik werden van elkaar gescheiden en we werden afzonderlijk van elkaar (waarom?!) ieder naar een ander ziekenhuis gebracht. Ik herinner mij niets van hoe ik uit de auto gehaald ben of de rit van de ambulance naar het ziekenhuis. Mijn eerste herinnering zijn de felle tl-lampen die voorbij raasden terwijl ik voor onderzoeken naar de MRI en röntgen gebracht werd.

Gezien de ernst van het ongeluk mogen mijn zusje en ik van geluk spreken dat we er überhaupt levend uit zijn gekomen. Ik ben er met een whiplash en een gebroken onderarm uit gekomen, weliswaar bont en blauw, maar ik was er nog.

Je begrijpt dat als je zoiets mee maakt dat het erin hakt. Het is niet mijn eerste bijna doodervaring, maar deze heeft mij mentaal wel erg aangegrepen. En dit is dus ook de reden van mijn afwezigheid geweest. Ik kon door mijn fysieke verwondingen niet typen, maar mentaal was ik ook even helemaal uitgecheckt.

Het gaat nu beter, al ben ik nog niet weer helemaal de oude. Ik ben fysiek aan de beterende hand, ik volg nog steeds fysiotherapie voor mijn arm, dit kan nu allemaal al met al nog wel zes maanden duren voordat ik weer normale functionering krijg. Mijn whiplash steekt nog af en toe zo zijn kop op. Mijn energielevels zijn snel op en ik ben nog steeds heel veel moe, al vermoed ik dat dit allemaal samenhangt met alles dat er in mijn koppie omgaat.

De ene dag gaat beter als de andere dag, maar ik voelde wel dat het schrijven en het content maken weer begon te kriebelen, dus vandaar dat we aftrappen met deze update post. Ik hoop dat alles nu zo’n beetje duidelijk is voor jullie en dat er begrip is voor mijn afwezigheid. Ik ga er nog geen vaste upload dagen in gooien, maar ik wil gewoon lekker posten wanneer ik daar zin in heb. Dus wil je geen blog posts missen subscribe je dan even op mijn mailinglijst en dan ontvang je vanzelf een mailtje wanneer er weer een nieuwe blog online staat!

27 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.