Dear Diary : weekblog 29


Dear diary, Weekblog / vrijdag, september 14th, 2018

VRIJDAG 7 september 2018

Werkdagje. Er liggen nog twee artikelen die afgewerkt moeten worden en ik heb nog een shitload aan mailtjes die beantwoord moeten worden. Dit alles heeft me tot ver in de avond bezig gehouden, ik was rond half 9 pas klaar. Ik ben nog steeds niet tevreden over mijn haar, de behandeling die ik afgelopen woensdag ondergaan heb heeft alles egaal gemaakt maar mijn lichtblonde kleur is gewoon weg, waardoor het geheel gewoon muizig oogt. Baal hier zo erg van (ben hier namelijk pas vandaag na een wasbeurt achter gekomen) dat ik me niet echt meer kan focussen op iets die avond. Ik heb veel aan de telefoon gehangen met mijn zusje en eind van de avond met mijn beste vriendin. Ik stap best een beetje verdrietig mijn bedje in.

ZATERDAG 8 september 2018

9 uur en wordt wakker geboord en gezaagd en whatever more door wederom mijn buren. Zo irritant. Om de paar weken hebben ze weer 1

of ander project waarbij de hele buurt het moet ontgelden. Ik ben zo brakjes omdat ik maar 4 uurtjes geslapen heb. Maar door deze pleurisherrie kan niemand heen slapen. Ik sleep me naar beneden om koffie te maken en hang vervolgens de ochtend lamlendig in bed. In de middag vind ik het allemaal wel mooi geweest en ik kleed me aan en ga met Roza een eind wandelen, mijn meisje is immers vandaag wel jarig. 7 jaar alweer de tijd vliegt echt voorbij. Ik voel me wel wat beter na het wandelen en besluit thuis een mooie tribute voor op Instagram te maken voor Roza’s verjaardag. Dit houdt me zoet tot etenstijd. In de avond lekker bankje gehangen, foto ideeën opgedaan, Once Upon a Time gekeken. Ik ben echt een homebody dus dit avondje was echt even lekker.

ZONDAG 9 september 2018

Eindelijk much needed uitgeslapen. Was pas om 1 uur wakker!! Moet hierbij wel vermelden dat ik er pas vannacht in lag om 4 uur, en al lang niet echt goed uitgeslapen heb, dus dit was echt even lekker.

In de middag een lange wandeling gemaakt met Roza met een lekker nazomerweertje. Daarna mijn keukenkastjes uitgesopt van binnen en de rest van de keuken afgenomen. Ben vandaag best onrustig en druk in mijn hoofd, dus ontspannen gaat dan weer wel en dan weer niet. De tijden waarin ik een beetje kan relaxen kijk ik Once Upon a Time, ik ben nu bij seizoen 2. Serie is verrassend leuk en ben blij dat ik er toch aan begonnen ben. De momenten wanneer relaxen wat minder gaat ben ik eigenlijk met 1000 en 1 dingen tegelijk bezig, de blog, dingen uitzoeken, brainstormen, opvreten over zaken waar ik geen enkele controle heb, mezelf verfoeien dat ik weer aan het piekeren ben, mails en berichten beantwoorden. The whole she-bam. En mezelf hoopvol afvragen of er ooit een moment komt dat alles toch wat makkelijker zal gaan?!

MAANDAG 10 september 2018

Vandaag heb ik een time-out dagje genomen. En ben even onder de rader gevlogen om bij te tanken.

DINSDAG 11 september 2018

Vannacht slecht geslapen en ik was vanochtend vroeg op. Ik was direct alert en actief. Echt wakker worden was er vandaag niet bij. Besloten deze onverwachtse pit direct maar goed te benutten door de bovenverdieping en de badkamer aan te pakken en mijn bed te verschonen. Wasje te draaien. Ik was eind van de ochtend klaar met deze klusjes en ben gaan lunchen. Ik bleef vrij hyperactief dus in de middag drie artikelen geschreven. 2 voor mezelf voor de blog van morgen. En 1 voor een samenwerking voor volgende week maandag. Een preview gemaakt voor het bedrijf waar ik samen mee werk, zodat het artikel voor publicatie eerst ingelezen kan worden. Een paar kleine aanpassingen werden gevraagd via de mail, die ik toegepast heb en ik het artikel definitief kon inplannen. Ik was rond zes uur klaar met al mijn schrijfwerk en ben monter begonnen met het klaarmaken van mijn avondeten. Dit soort productieve dagjes geven mij altijd direct weer zo’n motiverende boost. En de bevestiging die dan weer vanuit een bedrijf komt over mijn eindproduct vind ik dan ook stiekem best fijn om te horen. Schrijvers zoeken toch altijd wel een soort bevestiging voor hun werk denk ik. Terwijl ik mijn avondeten opeet kijk ik de laatste helft van de aflevering van Once Upon a Time waar ik gisteren gebleven ben. Daarna appt mijn bestie mij even, waarna ik haar as per usual even bel. We nemen samen onze dag even door en kletsen nog even over ‘vroeger’. Met een fijn gevoel hang ik haar op. En ik vul nog even de weekblog aan en ga verder met seizoen 3 van Once Upon a Time. Lekker dagje.

WOENSDAG 12 september 2018

Again, uber slecht geslapen, misschien wel de slechtste nacht in tijden. Ik was ook misselijk in de ochtend dus niet echt bevorderlijk voor een lekkere start van de dag. Mezelf met best een moeite klaargemaakt en richting het station gegaan. Ik heb begin van de middag weer een afspraak bij dezelfde kapper als vorige week woensdag omdat het resultaat gewoon echt niet mooi is. Moet er wel bij vermelden dat ik intens veel moeite heb moeten doen dat ze mijn haar opnieuw onder handen wilde nemen. En dat soort dingen vind ik gewoon zo jammer. Ook ik ben eigen baas, en als klanten niet tevreden zijn over de door mij geleverde artikelen of posts zal ik dat toch echt moeten aanpassen daar betalen ze voor. Nu ik dit zo schrijf zit ik in de trein en ben best zenuwachtig. Fingers crossed dat ik zo dadelijk eindelijk mooi haar heb waarmee ik weer (los) gezien kan worden. Deze keer heeft de kapper haar tijd genomen voor mijn haar en is het resultaat eindelijk zoals ik het graag wilde hebben. Het is echter wel zonde dat dit niet direct allemaal gebeurde zodat iedereen een hoop stress en verdriet bespaart gebleven was. Maar ik ben blij dat ze het netjes opgelost heeft en ik me eindelijk weer goed voel over mijn haar. Na de kapper ben ik nog even langs de Mac gereden met mijn bestie, maar door alle spanningen eigenlijk niet echt honger, dus de cheeseburgers maar meegenomen naar huis om vanavond op te eten. In de avond heb ik mijn haar gewassen en gestyled zoals ik het graag wil hebben en ik was zo intens opgelucht dat #hairgate eindelijk voorbij is. Ik ben nog even een test foto gaan maken voor een herfst projectje waar ik mee bezig ben en daarna alles opgeruimd en languit op de bank gegaan om Once Upon a Time te gaan kijken. Heb knallende koppijn en voel me een vaatdoekje.

DONDERDAG 13 september 2018

De ochtend besteedt aan de laatste hand te leggen aan twee blogs en al mijn mailtjes en DM’s te beantwoorden. Even na de middag een paar administratieve klusjes gedaan en de wekelijkse boodschappen gehaald. Dat was nog best een dingetje want ik was veelte warm gekleed voor dit opeens toch wel warme nazomerweer. Ik was net thuis toen mijn moeder voor de deur stond. De stad even ingelopen samen want ik moest nog een aantal boodschapjes halen. Ik was rond 8 uur weer thuis, ze heeft nog een kopje koffie meegedronken en toen is mijn moeder weer naar huis gegaan. Ik heb nog even met mijn zusje gebelt, de spulletjes opgeruimd en gaan douchen om vervolgens lekker in mijn pyjama te schieten heerlijk! Ik zat net goed en wel geïnstalleerd op de bank om Once Upon a Time verder te gaan kijken, toen ik toevallig op Pokémon Go zag dat er overal Kanto generatie Pokemons zaten. Dus Roza even aan de riem en nog even een rondje gelopen van 3 kilometer en thuisgekomen met maar liefst 12 nieuwe Pokemons, woehoe!

Liefs,

Stephanie

X.

Cannot get other user media. API shut down by Instagram. Sorry. Display only your media.

19 Replies to “Dear Diary : weekblog 29”

  1. Je bent zo lekker speels als je schrijft over dat pokemon spel echt leuk te lezen. En ik ben oprecht blij voor je dat je nu eindelijk weer mooi haar hebt. Ik merkte het al omdat het al even stil is op Instagram dat er vast iets aan de hand moest zijn. Wel stom dat je zoveel moeite voor moet doen dat het goed gemaakt wordt dat had die kapper ook direct kunnen doen.

    Fijn weekend meis! 🙂

    X

  2. Heb dit ooit ook eens meegemaakt
    dat kapper in de eerste behandeling
    slordig werk verrichte.
    Kon toen wel 90 euro betalen heb heel
    lang moeten zaniken aan de telefoon
    dat er nog wat aan gedaan werd.
    Dus weet heel goed hoe jij je gevoeld
    moet hebben dat is echt een vreselijk gevoel.

    Liefs Michelle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.